52-Zbyt dużo FEAT.Chupa

1.Zbyt dużo myśli analiz zapalić by ogień oczyścił rany rozdrapane cały zbyt dużo slow już
wypowiedzianych by dym je przyćmił i zostały zapomniane zbyt dużo złości w wódce wykompane i na pamięć
znam te sceny zawiści nawzajem wylanej zbyt dużo sie stało aby iść tak dalej ale ciągle za mało by nie
było czasu na zmianę To zbyt dużo wiem lecz zbyt mało jako całość by burzyć sens tego co z nas
pozostało. Bądź dla mnie dobra to wystarczy ja tez chce taki być i wybaczyć by żyć i nie patrzeć na nic
co nie zawsze chce być jak wymażesz to ludzkie sie sparzyć i trudno jest sprawić by sie tym wzmocnić i nie
zabić wyciągając wnioski z porażek tych cudzych i tych własnych. Cos pękło zlepię to twoja i swoja ręką
mam pewność ze wszystko inne to wszystko jedno a względność to dla nas zapomniana przeszłość ze tętno
twoje i moje ma wspólną prędkość a wewnątrz wciąż ogrzewa nas to samo ciepło bo większość w nas to samo
dobo piękno zostawiam betonowy świat zatapiam sie w miękkość
Ref..Ja nie chcę dalej samemu i żyć bez celu jak wielu drzeć w złości nie winne kartki papieru wybaczyć
zapomnieć to wszystko więcej nie mów.
2.Zbyt dużo szans na naprawę tego co zepsute w gniewie by brnąć dalej w złość i żyć w żalu bez ciebie
chodź męska łza śmieszy a kobieca uchodzi płazem to obie nie zmienią nic za żadnym razem zbyt dużo
juz płacze za wiele ciętych slow rzucanych po to by dobić w ataku w ripoście by trafić w zimną pościel
zbyt dużo miłości by osobno żyło sie prościej ja wiem znika stres wtedy znów jesteśmy piękni moja dłoń
twoja podniesiona nad udręki zbyt mało chwil ulotnych zostaje w pamięci by wierzyć w cud ze
wystarczają tylko chęci nie chcę juz kumam juz wystarczy zbyt dużo namiętności jest w nas by dalej ze
sobą walczyć
te bzdury codzienne nie są ważne tu zbyt dużo egoizmu w nas by dzielić wszystko na pół zbyt dużo
głupstw
stawianych ponad to co łączy wystarczy tylko obiąć sie by wreszcie z tym skończyć stopie ten lód
stopie ciepłem mych ust by czuć ze my dwoje mamy jeden puls
Ja nie chcę dalej samemu i żyć bez celu jak wielu drzeć w złości nie winne kartki papieru wybaczyć
zapomnieć to wszystko więcej nie mów , więcej nie mów